Mk 12,28b-34
Jeden z uczonych w Piśmie zbliżył się do Jezusa i zapytał Go: „Które jest pierwsze ze wszystkich przykazań?” Jezus odpowiedział: „Pierwsze jest: «Słuchaj, Izraelu, Pan, Bóg nasz, Pan jest jedyny. Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą». Drugie jest to: «Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego». Nie ma innego przykazania większego od tych”. Rzekł Mu uczony w Piśmie: „Bardzo dobrze, Nauczycielu, słusznieś powiedział, bo Jeden jest i nie ma innego prócz Niego. Miłować Go całym sercem, całym umysłem i całą mocą i miłować bliźniego jak siebie samego daleko więcej znaczy niż wszystkie całopalenia i ofiary”. Jezus widząc, że rozumnie odpowiedział, rzekł do niego: „Niedaleko jesteś od królestwa Bożego”. I nikt już nie odważył się więcej Go pytać.
Przykazanie miłości Boga i bliźniego, każdy je z pewnością zna, ale Jezus, odpowiadając na pytanie uczonego w Piśmie, zaczyna od słów, o których istnieniu wielu z nas nie wie: „Słuchaj, Izraelu...”. W miejsce „Izraelu” wstaw swoje imię. „Przeto wiara rodzi się z tego, co się słyszy, tym zaś, co się słyszy, jest słowo Chrystusa” (Rz 10, 17). W zasadzie to jedno zdanie z Listu do Rzymian jest odpowiedzią na pytanie „po co czytać Pismo Święte?”. Kto czyta i słucha Słowa Bożego, ten naprawdę jest niedaleko od królestwa Bożego.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz