(Mk 12,28b-34)
Jeden z uczonych w Piśmie zbliżył się do Jezusa i zapytał Go: „Które jest pierwsze ze wszystkich przykazań?”
Jezus odpowiedział: „Pierwsze jest: «Słuchaj, Izraelu, Pan, Bóg nasz, Pan jest jedyny. Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą». Drugie jest to: «Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego». Nie ma innego przykazania większego od tych”.
Rzekł Mu uczony w Piśmie: „Bardzo dobrze, Nauczycielu, słusznieś powiedział, bo Jeden jest i nie ma innego prócz Niego. Miłować Go całym sercem, całym umysłem i całą mocą i miłować bliźniego jak siebie samego daleko więcej znaczy niż wszystkie całopalenia i ofiary”.
Jezus widząc, że rozumnie odpowiedział, rzekł do niego: „Niedaleko jesteś od królestwa Bożego”. I nikt już nie odważył się więcej Go pytać.
Abba Ammun z Nitrii odwiedził abba Antoniego i powiedział mu: „Stwierdzam, że większe trudy sobie zadaję niż ty: dlaczego więc twoje imię ma większą sławę u ludzi niż moje?” Odrzekł mu abba Antoni: „Bo ja bardziej niż ty kocham Boga”*.
Możesz pościć, umartwiać się, zagłębiać się w lekturę Pisma Świętego i pobożnych książek, ale jeśli nie będziesz miłował Boga, nic Ci to nie da, Drogi Czytelniku. Celem Twoich wielkopostnych umartwień ma być miłość do Boga i bliźniego. Udaj się dziś na pustynię, w ciche miejsce, i zadaj sobie pytanie: „Jak daleko jestem od królestwa Bożego?”
* „Apoftegmaty ojców pustyni”, Tom 1
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz